Zelferkenning

Hindi Zahra

Singer-songwriter Hindi Zahra woont in Parijs, maar stamt af van de Toeareg, het Marokkaanse Berbervolk.

Op haar eigenhandig geproduceerde debuutalbum ‘Handmade’ mengt ze blues, jazz, folk en soul met Marokkaanse rootsmuziek. “Ík ben de enige die weet welke ingrediënten te gebruiken en hoe die met elkaar te vermengen!”

L’artisanat

In haar geboorteland groeide Hindi Zahra op tussen de muzikanten.”Mijn moeder was zangeres en theateractrice, en al mijn nonkels speelden muziek”, vertelt ze. “Ik kwam met veel verschillende stijlen in contact. Omwille van de ligging van Marokko, komen er invloeden vanuit Afrika, Spanje , Egypte en India samen. Verder hebben The Rolling Stones en Robert Plant er albums opgenomen, en heeft Jimi Hendrix zelfs een tijdje in Essaouira verbleven. Ik heb er drie jaar over gedaan om al die invloeden in de blender te gooien en te kruiden met Marokkaanse rootsmuziek. ‘Handmade’ is het resultaat.”

“De albumtitel refereert naar l’artisanat: de handarbeid die Marokkanen verrichten voor zowat alles dat zij produceren”, verduidelijkt Zahra, wijzend naar de schatkist aan juwelen rond haar arm. “Ook muzikanten zijn handarbeiders, toch? Verder verklaart de titel dat de plaat vollédig van mijn hand is.”

Dat wil zeggen dat Hindi Zahra naast het songschrijven en opnemen ook de productie, de mixage en het artwork van haar debuutalbum helemaal alleen voor haar rekening nam. “Ik behoud graag de volledige controle over mijn muziek. Ik wil albums maken zoals ze in mijn hoofd klinken, net zoals een regisseur de films wil maken die hij vooraf al in zijn kop uitgetekend heeft. De rest van de crew werkt wel voor hem, maar weet pas achteraf welke visie hij prominent in zijn film naar voor laat komen en welke definitieve vorm de film aangenomen heeft.”

“Waarom zou ik de taak van producer en mixer trouwens aan iemand anders overlaten als ik het even goed zelf kan doen? Ik maak mijn couscous ook zelf, omdat ík degene ben die weet welke ingrediënten te gebruiken en hoe die met elkaar te vermengen.”

Krakende klavierklanken

“Mijn werkwijze is très anarchique. Ik hou niet van regels. Ik wilde op mijn manier experimenten; een krakende klank uit mijn klavier halen en pianogeluiden uit een gitaarversterker laten komen. Een samenwerking met een professionele producer had misschien een plaat vol fusion music opgeleverd. En dat was vooral níet de bedoeling.”

“Of dat wil zeggen dat ik ook in mijn persoonlijk leven een controlefreak ben? No Way! Ik kan er absoluut niet tegen dat mensen mij zeggen wat te doen – ik ben op mijn eenzaamheid gebrand, en hou bijvoorbeeld van mediteren – en begrijp dus ook dat andere mensen niet willen dat ik hen zou controleren.”

Banjo’s en Berberse violen

De Marokkaanse zangeres wordt door internationale topkranten -en bladen als The Guardian en The Wire in één adem genoemd met Billie Holiday, Django Reinhardt en Patti Smith. “Dat is een groot compliment. Die referenties geven me het gevoel dat de wereld begrijpt waar ik vandaan kom en welke invloeden ik in mijn muziek probeer te verwerken”, aldus de Marokkaanse.
“Maar ik vind niet alle vergelijkingen terecht. Zo las ik eens dat mijn werk doet denken aan dat van Norah Jones. Dat is een trieste referentie! Ik respecteer haar muziek, maar ik heb een geheel andere achtergrond dan zij.”

In zowat elk nummer op ‘Handmade’ nemen akoestische gitaren en handclaps de bovenhand, in combinatie met Zahra’s vocals – die ze bij voorkeur ‘s nachts opneemt, wanneer er geen storende geluiden rondom haar weerklinken. Dat zorgt voor een bij wijlen iets te monotoon geheel dat weinig echte uitschieters bevat. “Oh, maar de volgende plaat zal bol staan van de banjopartijen en Berberse vioolklanken”, belooft Hindi Zahra.

Parisienne

Na dertien jaar in Marokko gewoond te hebben, maande haar vader haar aan om in Europa te gaan studeren. Hindi Zahra verhuisde naar Parijs, waar ze ondertussen gedurende zeventien jaar verblijft. “Het heeft me een aantal jaren gekost om me daar volledig thuis te voelen. Maar nu heb ik het gevoel dat ik eender waar ter wereld naartoe kan gaan zonder aanpassingsproblemen. Ik weet nu hoe ik met mensen in contact moet komen. Soms ga ik in mijn eentje uit om nieuwe gezichten te leren kennen. Ik vind het als artiest belangrijk om me te laten inspireren door mensen. Ik speel per slot van rekening muziek waarmee ik een zo groot en divers mogelijk publiek wil bereiken. Als ik enkel in mijn ego geïnteresseerd zou zijn, gaat alle nieuwe informatie die anderen me kunnen bijbrengen verloren.

Als vanzelfsprekend is de Parisienne in Zahra op de hoogte van het door Sarkozy gelanceerde debat rond l’identité nationale dat momenteel in Frankrijk gevoerd wordt. “Het is een ronduit gevaarlijke opvatting. Tegenwoordig moeten zelfs Italianen bewijzen hoe ze aan hun Frans paspoort geraakt zijn. De komende generaties jongeren – die net als ik alsmaar meer een mix van verschillende nationaliteiten gaan zijn – zullen zichzelf niet meer herkennen als dat idee doorgedreven wordt. We mogen – zoals l’identité nationale naar mijn mening suggereert – niet vast blijven hangen in het heden, en al helemaal niet in het verleden.”

Bron