Zelferkenning

Een naderend natuurramp?

Erosie is goed zichtbaar in het centrale Rif-Gebergte te Ait Touzine

Tussen de, op het eerste gezicht, mooi ogende landschappen van de Rif, schuilt zich een ware natuurramp. Een ramp die door veel Rifijnen over het hoofd wordt gezien, een ramp die alleen door middel van steun en samenwerking voorkomen kan worden. Met de natuurramp bedoelen we natuurlijk: Erosie.

Erosie is een verschijnsel wat door regen (stromend water), ijs en wind wordt veroorzaakt. Hierbij worden stukken land weggespoeld door water of meegenomen (of verplaatst) door de wind. In het Rif-Gebergte komt water-erosie het meest voor en in kleine aantallen winderosie.

Water-erosie is een proces waarbij bodemdeeltjes weggespoeld worden door stromend water. De regendruppels zorgen ervoor dat de bodemdeeltjes los worden gemaakt; een druppel water kun je vergelijken met een mini meteorietinslag. Door het ontbreken van vegetatie (bomen en planten) kunnen waterdruppels makkelijk de bodemdeeltjes bereiken en vervolgens los maken, met als gevolg dat er veel vruchtbare land weggespoeld wordt. Winderosie is een proces waarbij de wind de bodemdeeltjes (verstuiving) meeneemt en elders weer laat zakken. Deze vorm van erosie is nauwelijks van invloed op de huidige erosie-problematiek in het Rif gebergte.

Het gehele Rifgebergte was honderd jaar geleden overwegend bezaaid met bos en wilde planten. Erosie was toen der tijd een woord wat nauwelijks voorkwam in het Rif gebergte. Door de enorm sterke bevolkingsgroei, moesten er geschikte landbouwgronden komen, die gingen ten koste van de aanwezige bos en wilde planten. Kortom, vegetatie maakte plaats voor landbouw. De nog overgebleven vegetatie werden opgegeten door de geiten.

Hedendaags kampt het platteland van het Rifgebergte met een enorm emigratie-overschot. De resultaten van grootschalige bos-kapingen zijn goed merkbaar. Hellingen die enorme kraters bevatten en zelfs huisjes die dreigen mee te spoelen en- of al mee gespoeld zijn door de erosie. In de regio Temsamane vindt men de ergste vormen van erosie, voornamelijk rond de dorpjes Ichniwen en Ait Marghnine. Het merendeel van de Rifijnen zien erosie als een natuurlijke proces waarbij de mens niet in staat is om in te grijpen, dat terwijl erosie juist overwegend een menselijke factor is.

In het najaar van 2008 kreeg het Rif-Gebergte te maken met hevige regenvallen, de ergste sinds 1956. Wederom heeft de erosie weer flink van zich laten gelden. Los van de overvolle rivierdalen die voor erosie en verwering zorgden, ontstonden in het Rifgebergte grote schade door erosie. Veel grond is weggespoeld, grond die nooit meer terug zal komen. Nog een bijkomende nadeel van erosie, is dat de rivierdalen steeds hoger en groter worden.

Erosie is nu al een echte natuurramp aan het worden in het Rifgebergte, in het noorden van Marokko. Tevens is de overheid laks als het gaat om erosie, terwijl het overal in het Rif-Gebergte merkbaar is. Erosie is een onnodige natuurramp die grotendeels door de mensen gecreëerd wordt. Met een beetje voorlichting en bewustzijn kunnen we het Rif-Gebergte redden van de ondergang. Als er geen veranderingen komen is de kans aanwezig dat Arif niet politiek, maar natuurlijk ten onder zal gaan.

Erosie vormt het landschap in Teghaghte, Ait Touzine.

Extreme vormen van erosie in Temsamane.

Grote stukken grond zijn verloren gegaan in de regio Ait Beraïz, Ait Touzine